Wandeling Zwölferkopf – Bärenbadalm – Pertisau
- Heenreis
- Astenau Alpe
- Gerlos rondwandeling
- Max Hütte
- Tristenbachalm
- Sattelbergalm
- Wandeling Pertisau Gaisalm Achenkirch
- Bozen / Bolzano
- Schlegeisstausee
- Friesenberghaus
- Neumarkter Runde via Olpererhütte
- Karwendel Bergbahn
Zoals wel vaker als wij in het Zillertal zijn, maken we een uitstapje naar het dichtbijgelegen Achental. Dit keer gaan we een beetje op sentimental journey.
We gaan met de kabelbaan naar boven in Pertisau, waar we in de jaren 80 al eens waren, toen hier nog de oude lift in bedrijf was. Ook heeft Peter hier zijn eerste strapatsen op de ski’s uitgehaald.
We parkeren de auto direct bij de lift. Het parkeren is betaald, maar wanneer je gebruikmaakt van de kabelbaan krijg je de volledige parkeerkosten retour bij aanschaf van het liftticket.
Vanuit de lift hebben we al prachtig uitzicht over de Karwendeldalen en de Achensee. Boven kunnen we het geheel nog eens op ons gemak bekijken. We drinken bij het nabijgelegen Alpengasthof Karwendel op het terras een cappuccino met heerlijk gebak erbij. Het is warm en zwoel; je voelt dat er onweer in de lucht zit.
Om het Alpengasthof ook bereikbaar te houden voor degenen die slecht ter been zijn, draait de lopende band die in de winter gebruikt wordt voor de beginnende skiërs. Emmy is niet te beroerd om voor de foto er even gebruik van te maken.
Het opstappen gaat gemakkelijker dan het afstappen. Als dit bedoeld is voor oudere mensen die slecht ter been zijn, dan moet er echt wel iemand zijn om hen van de band af te helpen.
Vanaf het liftstation gaat het wandelpad over de piste. Het eerste deel gaat bergafwaarts, het tweede deel richting Bärenbadalm opnieuw bergop. Na twintig minuutjes wandelen staan we voor de alm.
Omdat we net op het terras zaten bij het Gasthof Karwendel, laten we de alm rechts liggen en gaan we verder. We vragen ons wel af of ze nog steeds een “Plumsklo” hebben.
Vanaf hier gaat het over een bospad dalwaarts. Telkens wordt je weer een andere blik op de Achensee gegund.
Xela vermaakt zich uitstekend, de ondeugd straalt ervan af.
Bergaf gaat het eerst over de almweiden en daarna door het bos. In het bos is het pad smal en we moeten af en toe inhouden voor de langzamere wandelaars. Het pad is op sommige stukken verraderlijk glad en dan valt het ons weer op hoeveel mensen zonder goed schoeisel onderweg zijn. In 40 minuten zijn we weer beneden in het dorp bij het uitgangspunt, het liftstation. Onderweg kwamen we nog een ingegroeide paddenstoel tegen. Hoe lang zal deze hier al zitten?
In het dorp gaan we bij Hotel Rieser nog even op het terras zitten voordat we terug richting onze camping in het Zillertal gaan. Ook al komen we hier al jaren niet meer op vakantie, nog steeds worden wij hartelijk begroet door de eigenaresse.