Oostenrijk Lamsenjochhütte

Wandeling van Alpengasthof Gramai in het Falzthurntal naar de Lamsenjochhütte 

Door onze korte vakantie in juni 2015 staat de wandeling naar de Lamsenjochhütte nog op onze bucketlist. In 2015 zijn we naar de Gramai Hochleger gelopen en lieten we de Lamsenjochhütte links liggen. Eigenlijk was toen het plan om de wandeling naar de Lamsenjochhütte de volgende dag te doen. Echter, het was toen zo warm dat dit ons geen goed idee leek. Zeker niet, omdat we merkten dat Xela het fysiek zwaar had, niet alleen door de warmte, maar ook door haar chronische ziekte. Xela is na een aantal bezoeken bij een alternatieve arts, waarbij zij behandeld is met osteopathie, homeopathie, chiropractie en bioresonantie, heel erg opgeknapt. Zij ziet er niet alleen beter uit, maar ook haar conditie is top. Dus niets staat ons in de weg. Lamsenjochhütte, here we come! 

Vanuit Fügen rijden we in ongeveer 40 minuten naar de Gramai Alm, het startpunt van onze wandeling. Alpengasthof Gramai, zoals het officieel heet, is een gasthof met luxe kamers, maar heeft ook de hele dag aanloop van dagtoeristen. Het ligt in een doodlopend dal dat bereikbaar is over een tolweg. Tarief 2016 voor personenauto: € 4,50.

We starten zoals altijd op het terras met een cappuccino. Dit keer zonder Jan. Hij neemt een dagje rust. De dames moeten voor de wandeling starten, uiteraard nog even naar het toilet, maar blijven lang weg. In eerste instantie denkt Peter dat het komt omdat de toiletten een bezienswaardigheid zijn. Oordeel zelf maar als je onderstaande foto’s bekeken hebt. 

Echter, de reden van het lange wegblijven is een andere. De toiletdeuren worden d.m.v. een houten schuif gesloten. Emmy krijgt de deur niet open en zet op een gegeven moment zoveel kracht op de schuif dat ze met haar duim klem komt te zitten. Een pijnlijke situatie en een bont en blauwe nagel en duim is het gevolg.

Peter stelt voor om een arts te consulteren, maar Emmy wuift dit resoluut weg. Met een nat verband om haar vinger gaan we op pad, girlpower!

Achter de Gramai Alm loopt een breed pad, richting de Gramai Hochleger, Lamsenjochhütte en Engtal, dat al snel overgaat in een smaller pad.

Alle wandelingen staan goed aangegeven, de vermelde tijd kan men prima als richttijd aanhouden.
De wandeling begint bij de Gramai Alm op 1267 meter en eindigt bij de Lamsenjochhütte op 1980 meter.
Dat betekent dat er vandaag 713 hoogtemeters overwonnen moeten worden. Vol goede moed beginnen we aan de klim.
Het stijging percentage is op sommige delen van de wandeling behoorlijk.
We boffen dat er bewolking is en daardoor een aangename temperatuur. Wanneer je hier op de volle zon loopt is het afzien.
Wanneer we achter ons kijken, zien we in het Falzthurntal de Falzthurnalm liggen.
Door de rulle stenen gaat het stijgen langzaam, af en toe zak je gewoon weer een stukje terug.

Het Karwendelgebergte, waar we nu in wandelen, is een karstgebergte; je vindt hier weinig water. Geen stromende beekjes en watervallen zoals elders vaak onderweg te vinden zijn. Door de karst wordt het water direct weggevoerd in de bodem.

Ondanks het gebrek aan water bloeien de bloemen toch.
We hebben de afslag richting de Engalm bereikt en kijken nog maar eens terug naar waar we vandaan komen.
We zien de rode vlag ten teken dat er een hut met horeca is. De hut zien we nog niet deze ligt verscholen achter de rotsen.
Een stukje verder hebben we de hut in zicht.
De Lamsenjochhütte is spectaculair gelegen in het Karwendelgebergte met zicht op de Lamsenspitze en de Hochnissl.
De hut is gebouwd in 1908 en is zoals de meeste hutten niet aangesloten op stromend water of het elektriciteitsnet

Het water wordt aangevoerd vanuit een bron op 800 meter afstand van de hut. Ieder jaar moet er opnieuw een aanvoer gegraven worden. In de herfst wordt de leiding weggehaald, omdat deze de winter niet overleeft. De stroom wordt opgewekt via een aggregaat dat gevoed wordt met gas. Voor de gasaanvoer vanuit het dal zijn twee keer per seizoen helikoptervluchten nodig. De helikopter moet ongeveer 30 keer vliegen.

Dit is de reden waarom de prijzen op een hut hoger zijn dan in het dal. Wij kunnen dit goed begrijpen.
Na lekker op het terras genoten te hebben van een versnapering en de omliggende bergen gaan we via dezelfde weg retour.
Het uitzicht is nu anders, maar verveelt niet.
We hebben gelukkig genoeg drinken bij ons. Ondanks de bewolking verliezen we veel vocht en dat moet weer aangevuld worden.
Bij aankomst op de Gramai Alm genieten we van een ijsje op het terras. Na het ijsje rijden we terug naar de camping in Fügen.
Na een mooie wandeldag hoeven de dames niet meer te koken. We rijden ’s avonds naar Kohlerhof in Fügen. Hier kan je uitstekend eten.
We genieten van een heerlijke maaltijd. Alle vier kiezen we voor de Kohlerhof toast. Een mooie dag kan weer bijgeschreven worden.

Volgende pagina

Scroll naar boven