Een juweeltje in Tirol
- Heenreis
- Alpsee
- Tegelberg
- Alpbachtal
- Wolfsklamm
- Kufstein
- Lansersee
- Innsbruck / Steinach am Brenner
- Obernbergersee
Eind jaren 80 van de vorige eeuw brachten wij al een keer een bezoek aan de Wolfsklamm in Stans. Deze heeft toen indruk op ons gemaakt. Vandaag is het tijd voor een hernieuwde kennismaking.
We rijden vanaf de camping naar Stans en volgen de borden parkeren Wolfsklamm. De kleine parkeerplaats (betaald parkeren) is vol en na wat chauffeurswerk op de parkeerplaats om de auto te draaien, gaan we in het dorp op zoek naar een andere parkeerplaats.
We volgen de borden die verwijzen naar de andere parkeerplaatsen. De eerste die we tegenkomen is vol. Bij de tweede, in de buurt van de kerk, is plek genoeg. We zijn nu wel een stuk verwijderd van de ingang van de klamm, maar dat mag de pret niet drukken. Bovendien is het parkeren hier gratis.
We wandelen door het dorp en zoeken onze weg naar de ingang van de klamm. We komen onderweg een stukje huisvlijt tegen: een skelter uit hout vervaardigd, die zelfs kan rijden.
Nadat we de toegangsprijs van euro 5 aan de kassa voldaan hebben, mogen we de klamm betreden. De klamm is jaarlijks geopend van 1 mei tot en met 31 oktober van 09:00 tot en met 16:00 uur.
In het begin gaat de wandeling over een pad, wat al snel overgaat in trappen. De klamm is daarom ook niet geschikt voor kinderwagens en mensen die problemen hebben met traplopen en gladheid.
In de klamm zijn honden toegestaan. Echter, bedenk wel dat je over roosters heen moet en dat de rotsen op bepaalde punten verraderlijk glad zijn.
De trappen zijn aan de achterzijde ook open. Onze Bayer Xela heeft hier geen problemen mee en waar de roosters te lang zijn, laat Xela zich in haar bergtuig makkelijk tillen.
De klamm is ontstaan doordat de monnikken van het klooster St. Georgenberg de kortste weg naar het dal wilden ontsluiten.
Schoenen met een goed profiel zijn belangrijk; de klamm is door het water op sommige plaatsen glad.
Door een defect aan onze camera is bovenstaande foto niet geheel scherp, maar deze geeft wel een goede indruk van hoe steil de trappen in de klamm zijn.
De wandeling door de klamm van begin tot eind duurt ongeveer 1,5 uur.
De Wolfsklamm is een bezoek waard.
We hebben het einde van de klamm bereikt; hier komen we uit in een bos.
Hier staan allemaal “steinmandl”, oftewel stenen mannetjes. Totaal zonder functie; normaal worden deze gebruikt om een pad in de bergen aan te duiden.
Na een paar honderd meter zien we boven ons het klooster St. Georgenberg met het gasthaus liggen.
Bij ons vorige bezoek aan de klamm zijn we via dit klooster met stop bij het gasthaus naar Stans teruggewandeld. Dit keer kiezen we voor de makkelijke weg via een schrotterweg naar het dal.
In de diepte zien we Stans liggen; via diverse serpentinebochten komen we uiteindelijk in het dorp uit.
In het dorp nemen we bij een gasthof op het terras een consumptie voordat we de auto opzoeken.
Door het dorp zoeken we onze weg terug naar de auto. Voordat we in de auto stappen om terug naar de camping te rijden, nemen we nog een kijkje in de kerk.
Meer informatie over de Wolfsklamm vind je in deze (Duitstalige) folder.