Over een voormalige spoorbaan door het Wipptal en Eisacktal
Vandaag laden we de e-bikes op de fietsendrager en rijden we met de auto naar de grensplaats Brenner (Brennero). We parkeren de auto op het parkeerterrein van de supermarkt Eurospin, waar je onbeperkt en gratis mag parkeren. Let op: dit kan alleen als er geen Brennermarkt is.
We gaan vandaag een tocht fietsen die al langer op onze verlanglijst staat. Een etappe van de langeafstandsfietsroute München – Venetië. Ook deze langeafstandsroute staat op onze to-dolijst, evenals Salzburg-Grado, de Via Claudia Augusta en Bodensee-Königssee. Een van deze routes willen we komend jaar doen. Welke? Wij weten het! Inmiddels is de reis geboekt, dus in de loop van 2026 zullen jullie onze fietsreis meemaken via YouTube en de website. We starten vandaag in Brenner en willen tot aan Brixen (Bressasone) fietsen.
Nadat we de e-bikes afgeladen hebben en startklaar zijn, gaan we op pad.
Het is strak blauw en de zon schijnt, toch is het niet aangenaam; het is maar 12 graden. De speciaal aangeschafte dunne fietsjacks zijn geen overbodige luxe. Later vandaag wordt het warmer en kunnen ze uit.
De fietsroute is aangelegd over een voormalig spoortraject. Het eerste deel vanaf de Brenner verloopt kaarsrecht.
Bij de plaats Brennerbad (Terme di Brennero) draait het fietspad weg van de Bundesstraße en de A22. Vroeger was Brennerbad een heilkurort. Er is een bron (Thermen) in 1400 ontdekt, waarvan af 1460 mensen kwamen om er te kuren. Sinds 1980 is het Heilkurort gesloten. Er bestaan al langer plannen om een thermen in Gossensas te openen, maar dat is nog niet gerealiseerd.
Het voormalige baantrace verloopt door het Pflerschtal (Val di Fleres). In het Pflerschtal vind je de Gilfenklamm. We zijn hier in het verleden meerdere malen geweest en is zeker een bezoek waard.
We hebben wat hoogtemeters afgelegd en kijken richting het zuiden en zien aan de andere kant van het dal de Brennerautobahn, A22, liggen.
We passeren het oude stationsgebouw van Schelleberg (Moncucco).
We zien Gossensas (Colle Isarco) in de diepte liggen. Hier fietsen we naar toe.
Voordat we deze plaats bereiken, maakt de fietsroute een slinger door het dal.
Het is duidelijk dat we over een oud spoortraject fietsen; langs de kant staan nog de seinpalen en signalen.
Er volgt een lange afdaling naar Gossensass (Colle de Isarco).
In Gossensass (Colle Isarco) maken we na 16 kilometer onze bekende eerste cappuccinostop. Het is wel even zoeken; er zijn namelijk nog niet veel open. Maar direct aan de fietsroute ligt een klein café. We vinden een tafeltje buiten. In de zon, uit de wind is het te doen.
Na de korte pauze gaan we verder richting Sterzing (Vipiteno). We moeten een stukje klimmen en komen langs de route die we in de winter van 2023 liepen (zie verslag)
Via Ried (Novale) rijden we langs de Eisack (Isarco) en rijden we Sterzing (Vipiteno) binnen.
Sterzing (Vipiteno) heeft een historische binnenstad. Wij bezochten deze stad al meerdere keren. (zie verslag)
We zijn 420 hoogtemeters gedaald. We merken dit gelijk aan de temperatuur; het is aangenaam, tijd voor een tweede stop op een terrasje. Helaas brengen de warmere temperaturen ook de wespen. Deze proberen zich tegoed te doen aan de zoete lekkernijen. Voor ons en de anderen lastig; voor de wesp geldt dat zij niet anders kunnen. Zij zijn verslaafd aan zoet.
Aan de Stadtplatz in het centrum vind je de Heilige-Geist-Kirche.
Deze in 1399 gebouwde kerk is de best geconserveerde gotische kerk in Zuid-Tirol.
De route is goed bewegwijzerd. Vanuit Vipiteno (Sterzing) loopt de route kaarsrecht evenwijdig aan de autosnelweg A22
Klik op de afbeelding voor een groter exemplaar.
We zien in de verte Burg Reifenstein (Castel Taffo) liggen. Het is een van de best geconserveerde kastelen in de provincie. Het is gedurende de openingstijden geopend voor bezoekers.
Bij Stilfes (Stilves) verlaat de fietsroute weer de snelweg. Hier volgt een steile klim door het dorp.
Over autoluwe secundaire wegen gaat de fietsroute verder.
Aan de andere kant van het dal zien we Freienfeld (Mauls) liggen.
We komen langs een teler. We vragen ons af wat er op de verhoogde tafels onder het plastic verbouwd wordt. Omdat het terrein niet afgesloten is, gaat Emmy kijken wat er geteeld wordt.
Het blijkt om aardbeien te gaan. Bijzonder, het is tenslotte al september. Later vernemen we op het internet dat aardbeien in kassen of onder tunnels geteeld worden met stellingen en goten erin om het seizoen te verlengen. En voor jullie geruststelling: we hebben er geen gepakt.
Via een lange en steile afdaling van 17% komen we weer terug in het dal.
In Mittewald (Mezzaselva) rijden we weer parallel aan de Brennerstraße.
In Franzenfeste (Fortezza) is de fietsroute geblokkeerd. De omleiding gaat over de drukke Brennerbundesstraße. Gelukkig is het maar een klein stukje.
Aan de rand van Fortezza (Franzensfeste) loopt het fietspad onder de Brenner-snelweg door en langs het stuwmeer. In diverse YouTube-films hebben we dit gedeelte van het fietspad gezien en dachten we dat het erg smal was. Het is smal, maar 2 fietsers kunnen elkaar passeren. We krijgen een blik op het fort waar we van de week nog een bezoek brachten. (verslag)
Ook na Franzenfeste (Fortezza) volgt weer een omleiding; in plaats van rechtstreeks worden we nu over het fietspad richting het Pustertal (Val Pusteria) geleid.
We rijden na een aantal kilometers dezelfde route als in de zomer van 2024. We kwamen toen vanuit Bruneck (Brunico). (Verslag)
In Brixen (Bressanone) genieten we van een lunch met zicht op de Domkerk. Het is een stad die zeker een bezoek waard is. Wij bezochten deze al eerder (verslag). Daarom gaan we deze keer niet op pad in het centrum, maar rijden we na de lunch richting station om met de trein naar Brenner (Brennero) terug te gaan.
Het is nog een hele toer voordat we in de trein zitten. Veel ergernis over een stel bejaarden die de liften blokkeren. Zij willen erin en wij moeten eruit. Een patstelling. Het smalle perron (zie ook onze YouTube-vlog), de moeite om met de e-bike in de trein te komen.
En als laatste de slechte mogelijkheid om de e-bike neer te zetten, wordt het een vervelende treinreis. Maar ook bij aankomst op het station in Brenner (Brennero) worden we onaangenaam verrast; het station heeft geen lift! We zitten ons af te vragen hoe iemand met een rolstoel, kinderwagen of een rollator op of van het perron komen.
De e-bikes moeten over een steile trap via een goot langs de muur omlaag en omhoog vervoerd worden. Gelukkig is er een Italiaanse politieagent zo vriendelijk om Emmy te helpen en verlost hij haar van deze zware klus. Een echte gentleman! We hebben het niet gefilmd of gefotografeerd, omdat we de agent niet herkenbaar in beeld wilden brengen. Emmy bedankt hem uitvoerig. Of hij haar begrijpt? Hij spreekt alleen Italiaans. En deze taal zijn wij niet machtig.
Wil je bewegende beelden zien van de Eisacktalradweg? Bekijk de vlog op ons YouTube-kanaal. Vind je de video leuk? Dan kunnen we een duimpje waarderen. Wil je geen video meer missen? Abonneer je dan op ons kanaal. Je helpt ons daarmee om onze bekendheid op YouTube te vergroten.