Afscheidsconcert Schürzenjager 
De grootste band van de Alpenlanden neemt afscheid
21 juli 2007
Vandaag is de dag van het concert. Vanuit onze hotelkamer kijken we precies op de toegangsweg van Mayrhofen. Wanneer we om half acht opstaan zien we zover we kijken auto's in de rij staan om op het dorp binnen te komen. Bij het ontbijt horen we van Anita de beheerster van het hotel dat alle kamers vol geboekt zijn, de camping vol is en er drie noodcampings op het weiland geregeld zijn. Men verwacht rond de 60.000 man. We starten de ochtend met een rondje door het dorp en drinken natuurlijk koffie bij de conditorei.
Vanaf 13.00 uur is het concertterrein open. Het voorprogramma begint om 15.00 uur en de Schürzenjäger spelen om 20.00 uur. Wij besluiten nog even lekker te luieren op het balkon van ons hotel. Eten op de kamer nog een lekker broodje. Omdat het behoorlijk warm is nemen we ook nog een bad. Fris en opgetogen gaan we om 15.30 uur naar het station waar vandaan de shuttlebussen naar Finkenberg vertrekken.
Op het station is het een drukte van jewelste, er arriveert net weer een trein maar de beloofde bussen komen maar mondjes maat. We kijken dit eens aan en schatten in dat het nog wel 2 uur kan duren voordat we eindelijk aan de beurt zijn om in te stappen. Emmy ziet dat er ook taxi's af en aanrijden en roept de eerstvolgende is voor ons want ik ga hier geen wortel staan schieten. Met behulp van wat ellebogen zitten we inderdaad in de eerstvolgende taxi samen met nog zes andere fans. Voor € 2,50 per persoon staan we vijftien minuten later boven in Finkenberg. Onderweg zien we fans naar boven marcheren en massa's wachtende op de diverse bushaltes. Onderaan in het dorp worden we afgezet. Waarna we met de rest van de fans naar het concertterrein wandelen.
Bij een van de twee ingangen aangekomen wachten we in de rij tot we onze toegangskaarten kunnen tonen aan de beveiliging. Ook wordt de rugzak gecontroleerd en moeten we tot onze verbazing onze Sigg flessen inleveren. Wij ageren hier tegen en zeggen dat we niets hebben gelezen op de site dat deze flessen niet op het concertterrein mochten. We praten tegen brugman en moeten de flessen achterlaten. Echter slim als we zijn gaan we ze eerst leegdrinken nee geen alcohol maar fris Tirools kraanwater. Terwijl wij de flessen leegdrinken let de beveiliging niet meer op ons en worden de flessen alsnog onderin de rugzak geladen en gaan we verder op weg om tussen de mensenmassa een plekje te vinden. Halverwege de alm zien we een mooi plekje voor twee personen en "wurmen" ons tussen de overige fans welke hier al langer zijn. En dan begint het lange wachten op waarvoor we gekomen zijn. Het voorprogramma kan ons niet bekoren. Behalve de laatste band welke wat sfeer op het terrein brengt. Maar vervelen doen we ons niet er is genoeg om ons heen te zien en de zon schijnt. En dan is het 20:00 uur.
Een presentator meldt de komst van de band aan waar het allemaal om te doen is DE SCHÜRZENJÄGER. Eerst landt er nog een parasailer. Begonnen wordt er met Glorie Glorie Haleluja. Waarna er gedurende 5 kwartier allerlei oude maar vooral voor ons onbekende nieuwe nummers werden gespeeld. Hierna werd er een pauze ingelast van 30 minuten. Deze pauze werd uiteindelijk bijna opgerekt tot een uur omdat de Schürzenjäger werden geëerd met een onderscheiding van het land Tirol. De meeste fans duurde dit te lang dus werd door een duizendkoppig publiek Siera Madre aangeheven welke door zeker tigduizend fans werd overgenomen. Na de huldiging gaat het concert verder met wederom oude bekende nummers maar ook weer onbekende nummers. Dit werd door een gedeelte van de fans maar matig gewaardeerd en het terrein wordt vroegtijdig verlaten. Wij blijven staan tot het laatste nummer en tijdens het laatste nummer verlaten wij het concertterrein. Het vuurwerk wat het slotstuk is kunnen wij ook vanaf de weg zien en we willen voor de mensen massa uit over de weg naar Mayrhofen lopen. Alle fans moeten namelijk wandelend naar beneden. Een wandeling van ongeveer 45 minuten. Er kan bij het begin van het dorp op een pendelbus naar het station gestapt worden.
Wij wandelen door het dorp naar ons hotel toel. Op de thermometer in Mayrhofen wordt nog een temperatuur van 23 graden gemeld. En dit om 01:30. Wij hebben dit in alle jaren nog niet meegemaakt. Zowel de temperatuur als een fantastisch concert. Hoewel wij net als de andere fans graag wat meer oud werk hadden willen horen. Om 02:00 uur liggen we gestrekt in ons bed.
