Wintersport Zillertal 2008

Skitour met Heiko door het skigebied Penken

 

21 maart t/m 5 april 2008

Donderdag 27 maart vandaag gaan wij samen met de familie de Smet welke ook bij Heiko logeert en Ludo en An de bekenden van onze Belgische onderburen een tochtje maken. We hebben om 09.40 afgesproken bij de skibus met Heiko. Onze Belgische vrienden zijn al onderweg zij wilden eerst even warmdraaien voor dat ze aan het echte werk beginnen. We treffen hun bij de lift boven in Finkenberg. Onder leiding van Heiko gaan we al vlot van start en skiën richting Penken en zakken af naar de Horberg. We hebben de smaak te pakken en voor de middag worden al heel wat kilometers piste verslonden. Wanneer we om 12.15 weer terug zijn bij de Penken om Juliette en de kinderen op te pikken zijn we duidelijk toe aan een lunch met een spezi cq almdudler om de dorst te lessen.

Voor wie dacht dat we na de middag rustig aan gingen doen die kwam bedrogen uit. Al snel gaan we richting 150-er Tux om vanaf daar helemaal af te dalen naar Vorderslanersbach via de skiroute. Onderweg wordt nog even de dorst gelest bij het Vogelnest. Daarna gaat de tocht door tot Vorderlanersbach waar we met de Rastkogelbahn weer het skigebied in gaan. Voor de middag scheen het zonnetje en was het zicht helder. In de loop van de dag wordt het weer slechter en het zicht minder. Als we met de Rastkogelbahn van 1300 meter op 2100 meter aankomen is het zicht nihil en besluit Peter om om te keren en met de lift naar beneden te gaan. Voor degene die de eerdere belevenissen deze week gelezen hebben begrijpen wel waarom.

 

 

Vanaf Vorderslanersbach kan je met de bus retour naar Finkenberg. De anderen gaan de tocht afmaken en moeten blijkt later zich nog haasten om de laatste lift te halen. Juul (de vrouw van Heiko) roept ons nog na neem de Red Line. Beneden aangekomen staat er een bus van de Green Line klaar. Op de vraag aan de buschauffeur of hij naar Finkenberg gaat antwoord hij bevestigend. Maar helaas deze bus stopt niet waar wij er uit moeten, haltestelle Finkenbergalmbahn! Hier kunnen we namelijk overstappen op een klein taxibusje welke als skibus fungeert en ons voor de deur bij het appartement afzet. Ondertussen is de bus al een aantal bochten verder en wie Finkenberg kent weet dat later uitstappen en terug lopen geen optie is. Wandelen met ski's op je nek is geen pretje en zeker niet bergopwaarts. Er zit er niets anders voor ons op om te blijven zitten tot Mayrhofen en vanaf daar maar te kijken hoe we bij het appartement komen. De buschauffeur is wel genegen te stoppen aan een halte waar hij officieel niet hoeft te stoppen. We stappen uit halverwege de bundesstrasse naar Mayrhofen. Peter moet zich hier haast wel thuis voelen want dit is de Schürzenjägerstrasse. Een goede keus blijkt dit niet te zijn. We moeten op onze skischoenen door een weiland bergafwaarts naar het appartement. We redden het met veel inspanning. Normaal doe je de skigymnastiek voor het skiën en niet na afloop! Moraal van dit verhaal luister altijd naar Juul!