Wintersport Zillertal 2008
Heenreis met de DB autozug van Düsseldorf naar Innsbruck
21 maart t/m 5 april 2008
Vrijdag 21 maart vertrekken we voor onze tweede wintersportvakantie van dit jaar. We reizen dit keer niet alleen. Onze zwager Ton en (schoon)zus Anneke reizen mee. We hebben vandaag geen grote reis voor de boeg. We moeten naar Düsseldorf, hier gaat de auto op de trein wij zoeken dan een treinwagon op en brengen de nacht slapend door in een ligwagen. We rijden toch bijtijds weg omdat het goede vrijdag is en er veel files verwacht worden van vanwege het paasweekend en het slechte weer. We blijken dat goed ingeschat te hebben ipv de normale 2,5 uur hebben we ruim 4,5 uur nodig om in het centrum van Düsseldorf te komen. We parkeren de auto bij de autoverladung en wandelen het centrum in om daar een hapje te eten.
We vinden een pizzeria waar we allen kiezen voor een lekkere pizza. Emmy en Peter nemen bij de pizza nog een gemengde salade. De maaltijd besluiten we met een heerlijke cappucino. Voor we het weten is het tijd om de auto te laden. En ja daar stuiten we tegen een probleem. We hebben volgens de medewerker van de autoverladung de voorwaarden niet goed gelezen. Wij zijn er vanuit gegaan dat we de auto hoogte moeten opgeven en dan apart aangeven dat we een dakbox bij ons hebben. Echter je moet de hoogte van de auto inclusief de dakbox opgeven. Gelukkig is er nog een plaatsje boven op het autogedeelte en kunnen we mee. Anders hadden we ook mee gekund maar dan hadden we de dakbox moeten demonteren. En ja met al die spullen er in gaat dat niet zo maar.De auto staat op de wagon en wij zoeken onze coupè op. Zillertal, wir kommen! Met de ligwagenconducteur maken we de afspraak dat hij ons morgenochtend om 06.00 uur wekt. Ruim op tijd om ons even op te frissen en te ontbijten.
Zaterdagochtend worden we uit ons zelf rond 05.45 wakker. Wanneer we naar buiten kijken sneeuwt het. Dan zien we een stationsbord, we zijn bij Augsburg. We verbazen ons hier over aangezien we volgens de dienstregeling al in de buurt van de Oostenrijk moeten zijn. Wanneer even later de conducteur langs komt blijkt dat we twee uur vertraging hebben. De oorzaak is een bijzondere. De trein heeft de vertraging opgelopen doordat van èèn van de auto's op het bovendek de kofferbak opengesprongen is. Even draait Peter zijn maag zich om en slaat zijn hart twintig keer te snel. Gisteravond had hij nog geroepen ik weet niet zeker of de kofferbak wel goed dicht is. Nuchter als altijd trekt Emmy de conclusie als je auto op slot kan is je kofferbak goed dicht! De conducteur stelt Peter meteen gerust, u rijdt vast niet in een Mercedes C-klasse met een Duits kenteken. Hoe hij zou hij ons nou ingeschat hebben op geen geld voor een Mercedes C-klasse of was ons Duits zo slecht dat we niet voor een Duitser konden doorgaan.
Door dit incident zijn we dus behoorlijk vertraagd, en zijn we er direct achter gekomen waarom we het vannacht zo warm hadden. Normaliter zijn de ligwagens voorzien van aiconditioning en slaap je dus redelijk koel. Echter ze hebben tijdens de stop van 2 uur de electriceit van de trein moeten halen. Er mag namelijk pas op de autotrein gelopen worden als de stroom is uitgeschakeld. Gevolg is ook dat we moeten wachten op ons ontbijt. De verse broodjes komen in München aan boord. We moeten dus nog ff geduld hebben. Onder het genot van een ontbijtje zien we de eerste bergen verschijnen. Punctueel 2 uur te laat arriveren we in Innsbruck. Om 09.20 uur rollen we het station binnen.
In een heerlijk zonnetje wachten we tot de autowagons bij het speciale perron staan. Rond 10.00 uur rijdt Peter de auto van de trein. Via de Inntallautobahn rijden we vlot tot de Zillertallerbundesstrasse. Hier sluiten we achter aan in de rij om het Zillertal binnen te rijden. Dal uitwaarts is het helemaal bal. Er staat daar een nog grotere file.
We arriveren bij Heiko en Juliette en worden allerhartelijkst ontvangen. We krijgen gelijk een heerlijke kop koffie en wisselen de laatste nieuwtjes uit. Wanneer we even later de auto aan het uitpakken zijn arriveert Kurt met zijn gezin. Wij kennen hem via de Alpenfreaks het leukste forum op internet voor en door bergfanaten. De rest van de dag brengen we door met de boodschappen voor het weekend doen, lekker lui zijn en acclimatiseren. Ook maken we de afspraak om morgen met elkaar te gaan skiën. Anneke en Ton welke niet skiën gaan wandelen. In de avond worden we verrast met een groot paasvuur voor de deur. Het Paasvuur is een traditie dat voor ons Hollanders onbekend is. We zijn te moe om nog naar buiten te gaan en genieten vanaf het balkon van dit spektakel. Ondanks dat het door de drank en hoeveelheid mensen er luidruchtig aan toe gaat vallen we als een blok in slaap.
